دو خط تبلیغاتی چپ/ووک/رژیم علیه اسرائیل در بحبوحه جنگ
مجری این تبلیغات بی بی سی، ایران اینترنشنال و چپ همراه آنهاست. این تبلیغات اختراع چپ ایرانی نیست بلکه اینها دارند از ان استفاده می کنند. این هم دو خط تبلیغاتی دنبال شده:
۱) اسرائیل دنبال تغییر رژیمه. چرا؟ می گویند چون سران سپاه را زده. مفسران اینترنشنال با نقل مهملات رویترز صرفا به خاطر جذابیت موضوع برای شبکه و کانال یوتیوبی شان در ارکستر چپ جهانی بازی می کند. نقل قول از رویترز توجیه خوبی نیست. یک روزنامه نگار حرفه ای مطالب خبرگزاری ها را بدون کنکاش غرغره نمی کند. رویترز می گوید مدل حمله نشان دهنده هدف رژیم جنچ در عملیات است. اما رژیم فقط رهبران نظامی و تکنیسینهای هسته ای نیست. سوال مخاطبان از من این بوده که چرا صدا و سیما را نمی زنند؟ پاسخ این است که هدف تغییر رژیم نیست. ممکن است بدان منتهی شود اما هدف اصلی نبوده. تبلیغ این روایت بازی با احساسات مردم (در حوزه سقوط نظام) و گرفتن نتیجه ای است که چپ جهانی می خواهد. مشکل مفسران اینترنشنال و دیگر شیردوشان حوادث روز ان است که نمی خواهند مخاطبان از هر صنفی را از دست بدهند و در ارکستر چپ و راست و هر فرقه ای می نوازند.
وزیر دیاسپرای اسرائیل، آمیخای چیکلی رسما می گوید «ما می توانیم کمک کنیم» اما سرنوشت مردم دست خودشونه. اسرائیل در حملات همان مدل مقابله با حزب الله و حماس را دنبال می کند. تبلیغاتچی ها اسراٍئیل را در حال دفاع از خود معرفی نمی کنند بلکه به دنبال بسط نفوذ و گسترش طلبی معرفی می کنند. تغییر رژیم کلمه رمز برای القای گسترش طلبلی است.
۲) اسراٍئیل علیه ایران و نه جمهوری اسلامی. وطن دوستی و ایران دوستی عده ای که ده سال در مورد جنایات رژیم در سوریه، ریختن منابع کشور در جیب حزب الله و چهار سال جنایت پوتین در اوکراین سکوت کرده بودند یکباره در شرایط جنگ بیرون زده است. تبلیغاتچی ها مشغول پنهان کردن اسرائیل ستیزی خود در بسته بندی انسانی و ملی و اخلاقی هستند. آنها همچنان به خلط میان ایران و جمهوری اسلامی و شهروند عادی معرفی کردن متعلقان به رژیم مشغولند.
علی افشاری به ایراناینترنشنال گفت: «حملات اسرائیل تجاوزکارانه و فراتر از جمهوری اسلامی است. هدف، ساختار دفاعی ایران و تضعیف موقعیت راهبردی کشور است. استقلال ایران را نباید قربانی نفرت از جمهوری اسلامی کرد.» او نمی تواند درک کند که جمهوری اسلامی ساختار دفاعی کشور را از آن خود کرده و آنچه هست ساختار اشغالگری است. تا ج ا هست استقلالی در کار نیست. کامبیز غفوری دیگر عنصر چپگرا می گوید: «آخوند و رژیم جا بیشک دشمنان ما هستند اما اگر فکر کردید هر رژیم خارجی ازجمله اسرائیل «دوست مردم ایران» هستند، در توهمید. پای منافعشان باشد، به قول وزیر دفاع اسرائیل «تهران به آتش کشیده خواهد شد. کاش بفهمیم که هیچ دولت خارجی لزوماً در راستای بهروزی مردم ایران کار نمیکند.» او تفاوت همپیمان و همبسته و دوست را نمی فهمد. بسیاری از رژیمهای خارجی می توانند همپیمان ایرانیان باشند و امروز اسرائیل چنین است و در آینده هم چنین خواهد بود.
رادیو زمانه مسیر دیگری برای شیطان سازی از نتانیاهو در پیش گرفته است با این تیتر: «از شاعر تا ورزشکار: چهرههای غیرنظامی قربانی حمله اسرائیل شدند.» عنوان شاعر به کسی دادن که جند خط احساسات نوشته اغراق در جهت تحریک احساسات است. این سایت مارکسیستی نمی گوید او در ساختمانی که به علت عدم رعایت مقررات شهرداری و فساد در آن فرو ریخته کشته شده است.
رادیو زمانه عینا خط تبلیغاتی علی خامنه ای (در پیام اولش بعد از حمله با اشاره به کشته شدن زنان و کودکان) و خبرگزاری فارس را در انتشار گرافیک در مورد پرنیا عباسی زیر دنبال می کند.
فهیمه خضر حیدری به نتانیاهو می گوید «جنایتکار لیکودی» اما یادمان نمی آید که او به سلیمانی و ظریف و مانند آنها جنایتکار گفته باشد. او می گوید: «ابدا فکر نمیکنم این بمبها نعمته! خلم مگه؟ اسرائیل هم در جنایتکاری فرقی با ج. ا نداره. با جنگ هم مخالفم.»به این می گویند مغالطه همسان انگاری نادرست. اسراٍٍیل ۵ هزار نفر شهروند خود را در زندان نگشته و در تظاهرات چند صد هزار نفری ضد نتانیاهو خون از دماغ کسی نریخته است. فهیمه همانند نفیسه سرش را در برف و شن (بسته به فصل) فرو کرده است.
اینها به دلیل چپگرایی و ووک بودن و تنفر از اسرائیل نمی توانند تشخیص دهند که در کدام ارکستر دارند می نوازند. اینها همانند سلبریتی های دولتی ج ا رفتار می کنند: نوید محمدزاده می گوید «تسلیت به ایران عزیزم.» رضا صادقی می گوید «از چشم بد اندیشان خدایت در امان دارد» و پشت سرش عکس پرچم ج ا را می گذارد و محسن چاووشی عکس عروسک افتاده روی زمین می گذارد تا جنگ اسرائیل علیه ج ا را جنگ با کودکان معرفی کند.