!اول امریکا را سرزنش کنید

نمونه ای از موضع چپ جهانی در برابر انقلاب ملی دی۲۵۸۴

برای چپ جهانی ترامپ و امریکا «پدرسوخته بی شرف» همیشگی اند. آنها در هر مشکلی در دنیا نخست امریکا و بالاخص رئیس جمهور جمهوریخواه و محافظه کار را سرزنش می کنند. در موضوع انقلاب ملی دیماه ۲۵۸۴ عینا همین مواضع را می توان دید. البته در مورد ایران چون می خواهند ائتلاف با اسلامگرایان در غرب را حفظ کنند غیر از سرزنش امریکا در سمت قصابان هم ایستاده و در کنار اقتضای افکار عمومی برای محکوم کردن کاری نمی کنند که ج ا به عنوان ام القرای گفتمان ضد امریکایی و ضد اسرائیلی مشکلی پیدا نکند.

بوق و فاضلابی به نام گاردین از بلندگوهایی است که همه این امور را با هم می تواند تحویل مارکسیستها و ووکها بدهد. مطلبی در این پراودای بریتانیایی منتشر شده با این مشخصات:

I am in Iran watching the protests and desperate for change. But I don’t believe the regime will fall, Anonymous, Tue 20 Jan 2026

نویسنده برای مخاطب ناشناس می ماند، در تیتر ادعا می کند که در ایران مشغول مشاهده اعتراضات است (البته تا ۲۰ دی ماه) و خود را خواهان تغییر معرفی می کند که مخاطب مخالف با حکومت با وی همدلی کند. هیچکدام از اینها را نمی توان از یک بوق مارکسیستی باور کرد: هیچ نشانه ای در این مطلب از گزارش میدانی دیده نمی شود (برای کسی که تظاهرات را نگاه می کند)، او در نتیجه گیری خواهان تغییر نیست و زمانی این مطلب را برای گاردین فرستاده (قبل از ۲۰ ژانویه) که کشور در تاریکی ارتباطی بوده است. یک نوینده یک لا قبا هم در ایران نمی تواند استارلینک داشته و هزینه های ماهانه آن را بپردازد. غیر اینها محتوای مطلب هم نشان می دهد که در آشپزخانه گاردین از زبان یک ایرانی ناشناس پخته شده تا ویراستاران بتوانند عینا آنچه را می خواهند به خواننده منتقل کنند.

این مطلب در سه موضوع مواضع چپ جهانی را در مورد ایران و انقلاب موجود انتقال می دهد: نقش امریکا و ترامپ، نگرش عمومی به شاهزاده و امکان تغییر رژیم. در موضوع اول چپ همیشه بی عملی و بی لیاقتی خود را باید بیندازد گردن یکی. به رسانه های اروپایی نگاه کنید: می گویند ترامپ عمل نکرد؛ نمی گویند چه کسانی ۴۷ سال کاری نکردند.

سندرم ترامپ ستیزی

چپهای غربی از این جهت با چپهای وطنی همراهی دارند. هر دو انقلاب ملی را به ترامپ و امریکا نسبت می دهند. آنها می گویند این حرکت را ترامپ راه انداخت و بعد کنار کشید. مطلب گاردین می گوید ؛از سالهای دهه ۲۰۰۰ دولت ایران توجه اندکی به تقاضاهای دمکراسی داشته است» گویی قبل از آن توجه زیادی داشته است. مشخص است که نوشته منعکس کننده ی وفاداری به جنبش سبز نوشته شده است گویی دمکراسی خواهی مردم با جنبش سبز تمام شده است.

نویسنده بدون توجه به گسترش طلبی حکومت همه مشکلات را به ترامپ نسبت می دهد: «و هنگامی که شکاف باریکی در سنگر حکومت ایجاد شده است، امثال دونالد ترامپ - با اعمال مجدد تحریم‌ها و نقض برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) - تلاش‌های مدنی برای اصلاح جمهوری اسلامی را خراب و از مسیر خود خارج کرده‌اند.» نویسنده در این عبارت اثبات می کند که اصلاح طلب حکومتی است و البته در ائتلاف با ویراستاران مارکسیست گاردین که تنها سایت خبری است که در ایران هیچگاه فیلتر نبوده است.

پس از آن نیز شارلاتانهایی مثل ارش آرامش برای متنفر کردن مردم ایران از ترامپ کفتند این ترامپ بود که در جنگ ۱۲ روزه خامنه ای را نجات داد. اصولا می نمی دانیم اسرائیل از مکان خامنه ای اطلاع داشت تا عدمپحمله به وی را به ترامپ نسبت دهیم. سخن ترامپ در این مورد ملاک نیست چون وی می توان آنسخن را با اهداف مختلفی بیان کرده باشد.

نفی پادشاهی

محور دوم آنچه گاردین می خواهد به خواننده ایرانی و غربی انتقال دهد عدم وجود رهبری در انقلاب ملی دی ۲۵۸۴ است. مطلب می گوید «نه تنها بسیاری از ما در داخل ایران نماینده‌ای نداریم، بلکه در میان مخالفان آن نیز نماینده‌ای نداریم…. برای بسیاری، مردی که به عنوان مخالف اصلی جمهوری اسلامی، وارث دیکتاتور سلطنتی سابق ایران، رضا پهلوی، از او صحبت می‌شود، باب میل ما نیست.» این سخن یا شعارهای میلیونها نفر در خیابانهای ایران در شبهای ۱۸ و ۱۹ دی در تضاد است. اینجاست که بوق فقط روایت نمی سازد بلکه دروغ می گیوید آگاهانه. چپ وطنی و غربی می خواهد پادشاهی خواهان را که ضد امریکایی نیستند و یا اسرائیل مشکلی ندارند برای همیشه از صحنه حذف کند.

جمهوری اسلامی محکم سرجایش نشسته

پیام سوم مطلب (با عمان ویراستاران بوق گاردین) این است که «زور نزنید ج ا قابل سقوط نیست.» مطلب آشپزی شده در گاردین می گوید «و احتمال فروپاشی جمهوری اسلامی بعید است. این نهاد سیاسی ریشه در بسیاری از گروه‌های اجتماعی و پایگاهی متعهد دارد که در همه حال با آن خواهد ماند. جمهوری اسلامی احتمالاً باقی خواهد ماند و می‌توان فرض کرد وقتی با چنین تظاهرات عظیم و گسترده‌ای - با حمایت قدرت‌های خارجی - مواجه می‌شود، پارانویای آن دوباره رواج پیدا می‌کند.» مطلب با خباثت اتهام جمهوری اسلامی به معترضان را تکرار می کند که نها تحت حمایت خارجی هستند گویی چپ ایرانی تحت حمایت خارجی نیست.

نتیجه گیری از این همه دروغ و خباثت آن است که بوق گاردین دشمن مردم ایران است.