تحولات روزهای دوم و سوم: از رفع تهدید تا تغییر رژیم
ابعاد دیگری از حملات امریکا و اسرائیل در روز سوم به طور رسمی اعلام شد مثل کشته شدن دسته دیگری از فرماندهان نظامی صالح اسدی، معاون اطلاعات ستاد کل نیروهای مسلح؛ غلامرضا رضائیان، رئیس سازمان اطلاعات فراجا (نیروی انتظامی)؛ محمد شیرازی، رئیس دفتر فرمانده کل قوا؛ محسن درهباغی، معاون آماد و پشتیبانی نیروهای مسلح؛ اکبر ابراهیمزاده، جانشین رئیس دفتر فرمانده کل قوا؛ بهرام حسینی مطلق، رئیس اداره طرح و عملیات معاونت عملیات ستاد کل نیروهای مسلح؛ و حسنعلی تاجیک، رئیس اداره آماد ستاد کل نیروهای مسلح. البته در این اعلام به زمان و محل دقیق کشته شدن این فرماندهان اشارهای نشده است.
تخمینها در مورد نیروهای کشته شده جمهوری اسلامی در سه روز حدود ۱۰۰۰ نفر است. بنا به بیانیه سنتکام در ۴۸ ساعت نخست جنگ بیش از هزار و ۲۵۰ موضع هدف قرار داده شده اند که اگر در هر یک از آنها فقط یک نفر حضور داشته باشد رقم مربوط به تلفات ناشی از حملات امریکا ۱۲۵۰ نفر خواهد بود. ج ا در دو روز اول کشته شدن ۵۵۵ نفر را پذیرفته است با حمله به ۱۳۱ شهرستان ( اکانت ایکس شرق)
ارتش دفاعی اسرائیل همچنین دادههای عملیات «غرش شیران» را تا روز دوم منتشر کرد:
⭕️ بیش از ۶۰۰ زیرساخت تروریستی متعلق به رژیم
⭕️ استفاده از حدود ۲۵۰۰ مهمات
⭕️ بیش از ۲۰ هدف مرتبط با رهبری امنیتی ایران و بیش از ۱۵۰ موشک بالستیک و
⭕️ بیش از ۲۰۰ سامانه پدافند ایرانی
اینها میزان کشته ها و خسارات را بشدت افزایش می دهند اما دو طرف گزارشی از آنها ارائه نکرده اند.
ترامپ در روز دوم از سه گزینه برای رهبری حکومت آینده در گفتگو با نیویورک تایمز سخن گفت. بر اساس سخنان وی می توان به چهار نتیجه رسید:
۱. انتهای برنامه ترامپ در این دوره تغییر رژیم است. بنابر این، مدل ونزوئلایی (ربودن رهبر و بهم نزدن سلسله مراتب حکومتی) عملا کنار گذاشته شده است؛
۲. او دوره براندازی میان یک تا ۴ هفته ترسیم کرده است. این بدین معناست که مذاکره و آتش بسی در میان نیست.
۳. گزینه ها بعد از براندازی با توجه آنچه در امریکا و اروپا مشاهده می شود عبارتند از پادشاهی، مجاهدین و قبایل
۴. روابط این گزینه ها با محافل قدرت در امریکا را این گونه می توان بیان کرد:
مجاهدین از طریق گینگریچ/جولیانی/کروز به دولت و کنگره متصل هستند. پادشاهی خواهان عمو لینزی را در اختیار دارند و کردها احتمالا مایکل والتز را که در گروه نمایندگان مدافع حقوق کردها حضور داشت. البته در این میان با توجه به سنت دمکراتیک در امریکا گروهی که بتواند نیروی بزرگ تری را بسیج کند طبعا خواسته اش پیش می رود. ایرانیان خارج از کشور در این زمینه تعیین کننده اند. حضور جدی خیابانی برای حمایت از داخل و رد گزینه های اسلامی-مارکسیستی و قبیله گرایانه توسط اکثریت آنها حتما موثر واقع می شود.

