تاکتیک پشیمان سازی: از خرده تهاجم مستمر تا راه حل نهایی

در مورد راهبردها یا استراتژی های ج ا در جنگهای ۱۲ روزه و ۳۹ روزه در این خبرنامه پیش از این مطالبی منتشر کرده ام. این نوشته ای اندر باب تاکتیکهای ج ا در سه حیطه سرکوب، جنگ و گسترش طلبی است. این بحث را از این نقطه شروع می کنم که چرا مذاکره با ج ا هرگز به جایی نمی رسد.

خامنه ای را به چه دلیل حذف کردند؟

تا اسفند سال ۲۵۸۴ هیچ دولتی در پی حذف خامنه ای نبود چون در عرف بین الملل معمولا چنین نمی کنند. خیال خامنه ای از دولتهای اروپایی و امریکا از این جهت راحت بود اما بعد از حذف نصرالله تصور نمی کرد که اسرائیل او را رها کند. اما به تدریج تصور ترامپ به این سمت رفت که با حذف خامنه ای راه مصالحه باز می شود و با بی بی در این موضوع همراهی کرد. توجه داشته باشید که در عملیات ۳۹ روزه اسرائیل و ایالات متحده هماهنگ عمل می کردند.

پیش از ترامپ هیچ رئیس جمهوری در امریکا به این نرسیده بود که رهبر را بزند. اما این تصور که با نفر بعدی می توان مصالحه کرد به سرعت تبخیر شد. قشر حاکمی که علی خامنه ای شکل داده مثل خودش فکر می کند و زیر بار مصالحه ای که در آن غنی سازی نباشد نمی رود. همچنین ج ا پیله ای از جنون بر تن خود تنیده که در آن زندگی مسالمت با دنیا وجود ندارد. سیاست به آتش کشیدن منطقه در صورت حمله را خود خامنه ای مطرح کرده بود و پیروان او نیز ادامه دادند. تحت کنترل قرار دادن تنگه را نیز نماینده وی در کیهان از ۴ دهه پیش مطرح کرده بود. اگر مذاکرات خوب پیش می رفت و آنها توافق می خواستند (به قول ترامپ) چرا نتیجه ای حاصل نشد؟

تاکتیک اصلی ج ا

تاکتیک ج ا در همه جنگها چه در داخل و چه با دول دیگر پشیمان سازی بوده است از طریق خرده تهاجم مستمر تا راه حل نهایی. آنها در سنت تبلیغات سیاسی و پیشبرد اسلام در دنیا نقاط ضعف بشر و گروههای اجتماعی را خوب می دانند و این که بشر به صورت فردی و جمعی می تواند به تحمل هرچیز عادت کرده و فراموش کند. خرده تهاجم همانا حملات پیوسته و آهسته تا وقتی است که طرف مقابل صدایش در نیامده و اطاعت می کند. البته اگر واکنش نشان داد و مقاومت کرد کشتار جمعی و هزینه سنگین (راه حل نهایی) بار می کنند. به همین علت جمهوری اسلامی اگر سلاح اتمی داشته باشد هم برای بقا و هم برای پشیمان سازی دشمنانش از آن استفاده می کند.

رژیم به همین روش ۴۷ سال در داخل حکومت کرده و همسایگان و دول اروپایی را رام خود ساخته است. موضوع رابطه برای آنها فقط روابط تجاری نیست؛ می خواهند طرف مقابل را شوکه کنند تا جا بزند. وقتی می گویند میدان بر دیپلماسی تقدم دارد همین معنا را می رسانند. اینها به همین طریق حکومت پهلوی را برکنار کردند. فشار در مرحله خرده تهاجم تا حدی است که طرف مقابل عدم واکنش را به سرعت عقلانی کند با در نظر گرفتن هزینه ها. اما اگر طرف مقابل به مخالفت ادامه دهد از نظر نظام به پشیمان سازی با هزینه های سنگین نیاز دارد مثل آتش زدن سینما رکس، کشتار ۶۷، کشتار ۱۸-۲۰ دی ۲۵۸۴ در داخل و حمله به ۱۱ کشور در منطقه بدون این که شلیکی به سمت ج ا کرده باشند. این کشورها عبارت بودند از : قبرس و آذربایجان و ترکیه و اردن +۷ کشور عربی حاشیه خلیج فارس و دریای عمان. روش دیگر برای پشیمان سازی نا امن سازی تنگه هرمز بوده است.

در نتیجه حملات به همسایگان باید این ۱۱ کشور ائتلافی علیه آن بر می ساختند که نساختند. در مورد تنگه هرمز هم همه دنیا باید متحد می شدند. وقتی نشدند ج ا به ارعاب ادامه داد در حالی که باید واکنش نشان می دادند. مردم داخل کشور قدرتمند تر از حکومت هستند اما حکومت با اعدام و کشتار جمعی و مجازات تلاش کرده مردم را پشیمان کند.

در برابر همسایگان برای ۴۷ سال به خرده تهاجم مستمر و گزنده پرداختند و با حمله امریکا به حملات گسترده پرداختند. آنها کشورهای همسایه و بویژه امارات را به نابودی تهدید کرده اند. سیاست رژیم در برابر امریکا نیز حملات پراکنده در شرایط مواجهه بوده است. در شرایط عدم مواجهه نیز به مزاحمت با قایقهای سریع پرداخته اند. البته طرف مقابل بر اساس رفتار عقلانی سعی می کند از افزایش تنش بپرهیزد اما در نهایت تهاجم ج ا است که طرف مقابل را به کناره گیری مجبور می سازد. این البته باعث این نتیجه گیری در میان آنها می شود که طرف مقابل جا زده است. به همین دلیل تنها زبان سخن گفتن با این نظام زبان تهاجم و جنگ است. همچنین تنها روش بر سر عقل آوردن اسلامگرایان اعزام آنها به بهشت است.