آیا پزشکیان دوره سوم حسن روحانی خواهد بود؟

پزشکیان نامزد کم سر و صدایی است و از برخورد شخصی با دیگر نامزدها در مناظره ها و بیرون از آنها پرهیز می کند. وقتی در مناظره ها به او حمله می شود سکوت می کند و در مورد برنامه ها نیز به گفتن اجرای سیاستها و قوانین موجوداکتفا کرده و از مجادلات پرهیز می کند.

بنا به گفته حسن روحانی دو نامزد یعنی علیرضا زاکانی و امیر حسین قاضی زاده از صافی شورای نگهبان رد شده اند تا به نامزد جبهه اصلاحات حمله کنند و این امر در مناظره ها انجام شده است. با این حال آیا پزشکیان شانسی برای برد دارد؟ و اگر ببرد چه تغییری در سیاستهای داخلی و خارجی رخ خواهد داد؟

احتمال برد پزشکیان وجود دارد؟

چهار واقعیت روی زمین به ما می گویند نباید او را از هم اکنون شکست خورده بدانیم. اولین آنها این است که نامزدهای دیگر امکان برد وی را می دهند. وقتی زاکانی در مناظره سوم خطاب به وی گفت «نمی گذارم شما رئیس جمهور شوید» معنایش این است که احتمال برد وی را می دهد.

واقعیت دوم افزایش مشارکت در این دوره نسبت به سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ است چون با ورود جبهه اصلاحات که حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد پایگاه رای دارد حتی اگر ۵ تا ۷ درصد از آنها شرکت کنند مشارکت افزایش می یابد. روند انتخابات در جمهوری اسلامی نشان می دهد که هر گونه افزایش به نفع نامزدهای اصلاح طلب بوده است.

واقعیت سوم نظر سنجی های اینترنتی و نهادهای امنیتی و تبلیغاتی است. گرچه به این نظر سنجی ها و موسسات انجام دهنده نمی توان اعتماد کرد اما با توجه به گرایش آنها علیه اصلاح طلبان نمی توانند در آرای پزشکیان اغراق کنند. در این نظر سنجیها پزشکیان نفر دوم (تابناک: جلیلی ۴۳٪ و پزشکیان ۴۱٪) یا اول است (متا: پزشکیان ۳۰٪ و قالیباف ۲۹٪).

و واقعیت چهارم حضور قابل توجه افراد در برخی گردهمایی های پزشکیان در شهرستانهاست. به عنوان نمونه در گردهمایی انتخاباتی وی در شیراز سالن ورزشی حافظیه پر شد و چند هزار نفر نیز در پشت درها ماندند. درصدی که اندازه آن را نمی دانیم تصور می کند که با آمدن وی اوضاع ممکن است تغییر یابد.

شانس تغییر در دولت پزشکیان

آیا چنین چیزی ممکن است؟ مخالفان پزشکیان و رقبای وی دولت پزشکیان را دولت سوم حسن روحانی می نامند. آیا وی شانسی برای تغییر در صورت نشستن بر کرسی ریاست جمهوری دارد؟ به چهار دلیل وی در صورت انتخاب از دولت روحانی نیز ضعیف تر و ناکارآمد تر خواهد بود. دلیل اول شخصیت وی است. حسن روحانی از بنیانگزاران جمهوری اسلامی بود و همو بود که خمینی را برای اولین بار همانند مقدسان شیعه امام نامید. او قبل از ریاست جمهوری سه دهه در رتبه های عالی سیاسی و امنیتی بود. پزشکیان تنها وزیر بهداشت و وکیل مجلس بوده است.

دلیل دوم میزان رای حسن روحانی است. او با بیش از ۱۸ و ۲۳ میلیون رای در دو دوره با مشارکت بالای هفتاد درصدی بر صندلی رئیس جمهور نشست و با اتکا به این ارا و وعده ی تنش زدایی می توانست حداقل در سیاست خارجی اعمال نظرهایی داشته باشد. اما پزشکیان بسیار بعید است چنین رایی را به دست آورد و هیچ وعده ای هم نمی دهد تا آن را با رای مردم به ماموریت خویش تبدیل کند.

و دلیل سوم بسط قدرت سپاه و جناح تمامیت خواه در سه سال گذشته است. امروز تمام مجاری قدرت در اختیار باندهای مافیایی نظامی و امنیتی است. پزشکیان نمی تواند آنها را کنار بگذارد و از این جهت به آنها در کابینه سهم خواهد داد. سهم اینها در کابینه های خاتمی و روحانی بسیار کمتر از واقیعت امروز بود. این باندها همه پشتیبانی علی خامنه ای را دارند و پزشکیان نمی تواند به آنها دست بزند.

از این جهت دولت پزشکیان نه تنها تکرار دولت حسن روحانی نخواهد بود بلکه بسیار ضعیف تر و فاجعه بار تر از آن خواهد بود. حسن روحانی حداقل به طور نمایشی منشوری برای حقوق شهروندی تنظیم کرد که به سرعت فراموش شد اما پزشکیان حتی نمی تواند از این موضوع سخن بگوید. حسن روحانی ادعای پیروی از سیاستهای علی خامنه و ذوب بودن در ولایت نداشت که پزشکیان دارد.