مال خودمونه، با هم بخوریم، به ما بیشتر می رسه
با ضعیف شدن نظام جمهوری اسلامی بعد از حملات اسرائیل و امریکا به آن و مزدوران منطقه ای اش نزاع گرگهای نظام بر سر لاشه نظام شدت یافته است. این نزاع در تنش های میان مجلس و دولت و پایداریچی ها و اصلاحاتچی ها قابل مشاهده است. در مورد این نزاع به پنج نکته اشاره می کنم:
۱) در این نزاع دور تازه ای از مسابقه سرزنش و فرافکنی البته با توجیه ترمیم کابینه از برابر چشمان ما می گذرد. البته هیچ چیز تغییر نمی کند جز اندکی جابجایی امتیازها و احتمالا پستهای سیاسی. در این میان احتمال استیضاح پزشکیان بسیار اندک است. سهمهای افراد و گروههای تحت خیمه ولایت تا حد زیادی روشن است. خامنه ای قبلا گفته به هر گرگ چقدر می رسد. دعوا حقیقتا بر سر چیست؟
۲) جناحهای درون نظام با هم می چاپند، با هم می خورند ولی به هم تنه می زنند. در تنشها ممکن است یکی اشتباه کرده و کنار برود و در این حالت بیشتر گیر بقیه می اید. در ج ا دولت با سه صفت از سوی خامنه ای توصیف شده که هر یک معنای ساده و روشنی دارد:
دولت جهادی: این یعنی «مال خودمونه»
دولت وفاق: یعنی «با هم بخوریم» پ
دولت انقلابی: یعنی «به جناح ما بیشتر می رسه»
۳) هدف از نزاع فعلی میان دولت و مجلس سه چیز است:
۱- دو طرف بگویند من نبودم دستم بود تقصیر آستینم بود یا کی بود کی بود کجا بود. دو طرف ادعا می کنند در این فلاکت موجود گناهی ندارند.
۲- دو طرف یا طرفها بگویند «داریم کار می کنیم» و به پایگاه حکومت بگویند «سر شما دعوا داریم.» همچنین می خواهند بگویند متوجه دشوارتر شدن شرایط هستند.
۳- و این که با چند استیضاح مشکل حل می شه که هرگز چنین نشده است.
۴) نزاعها نشان می دهند که شرایط دارد برای گرگها سخت تر می شود. اگر تانکرهای نقت بیشتری توقیف شود و این توقیفها به ج ا برسد نزاعها بیشتر خواهد شد.
۵) سیاست داخلی به معنای واقعی آن در جمهوری اسلامی تعطیل است چون در آینده قرار نیست تحولی صورت بگیرد. همه چیز در تعلیق است مثل بازسازی استادیوم صدهزار نفری. بزرگراههای اتلاف و تنش زایی البته تعطیل نیست: برنامه موشکی یا تبلیغات دولتی با شدت در جریان است. گرگ اعظم هنوز روی سیاست داخلی کنترل دارد گرچه حیطه هایی را واگذار کرده است. اگر تنشها افزایش یابد نشانه ای دیگر برای ضعف حکومت خامنه ای خواهد بود.